BRUSSEL (KerkNet/Kipa-Apic) – Paus Benedictus XVI feliciteerde ‘L’Osservatore Romano’ donderdag met zijn 150ste verjaardag. De lancering van de Romeinse krant vond plaats vlak na de Italiaanse eenmaking. Paus Benedictus XVI schrijft in een brief aan hoofdredacteur Giovanni Maria Vian dat de krant symbool staat voor de verbondenheid van de Heilige Stoel met de mensheid. “Vooral inzake de verschrikkingen van de Shoah en de Tweede Wereldoorlog, evenals de communistische onderdrukking van christenen in het Oostblok heeft de krant steeds rechtschapen en in vrijheid bericht.” 

MONSEIGNEUR LÉONARD HERDENKT EINDE SHOAH IN SYNAGOGE VAN BRUSSEL

BRUSSEL (KerkNet/Het Nieuwsblad) – Monseigneur Léonard, de nieuwe aartsbisschop van Mechelen-Brussel, herdacht zondag in de grote synagoge van Brussel het einde van de Shoah.

Tijdens de druk bijgewoonde plechtigheid van anderhalf uur namen de belangrijkste joodse vertegenwoordigers in ons land het woord, onder wie Philippe Markiewicz, voorzitter van de Israëlische gemeenschap van Brussel, en de Brusselse opperrabbijn Albert Guigui.

De nieuwe aartsbisschop bestempelde de herdenking in de Brusselse synagoge van de bevrijding van de concentratiekampen van Auschwitz-Birkenau als "een erg belangrijk moment in zijn leven".

Mgr. Léonard werd vooral sterk aangegrepen door de aanwezigheid van overlevenden van de concentratiekampen. “Al wat het joodse volk raakt, heeft voor mij een grote betekenis", benadrukte hij.

(Kerknet)

‘Streven naar eenheid en verzoening is een prioriteit in het pauselijke beleid’

VATICAAN (KerkNet) – In een brief aan alle bisschoppen wereldwijd, die eigenlijk pas vanmiddag om 12 uur zou worden openbaar gemaakt, maar gisterenmiddag al integraal op talloze websites te lezen stond, verdedigt de paus zijn beslissing om de excommunicatie van de vier bisschoppen van de integristische Priesterbroederschap St.-Pius X op te heffen.

Mee door de ongelukkige samenloop met de affaire Williamson, een van de vier betrokken bisschoppen die meende het bestaan van de gaskamers te moeten ontkennen en de Shoah te minimaliseren, kregen paus en curie een wereldwijde storm van kritiek over zich heen. De paus erkent in zijn brief ruiterlijk dat ook het Vaticaan zelf in deze fouten heeft gemaakt, maar blijft erbij dat hij met zijn beslissing een noodzakelijke stap heeft gezet op weg naar verzoening met de Priesterbroederschap Pius X en op z’n minst geprobeerd heeft te verhinderen dat de priestersociëteit zou gaan radicaliseren. Streven naar eenheid en verzoening binnen de Kerk is volgens hem nu eenmaal een absolute prioriteit voord de opvolger van Petrus.

Radicalisering voorkomen

In zijn brief onderstreept paus Benedictus XVI dat de hoofdreden voor de opheffing van de excommunicatie van vier bisschoppen was het voorkomen van een verdere radicalisering van Pius X. Hij geeft toe dat daarbij vraagtekens kunnen en mogen worden geplaatst.

“Was het wel nodig? Was dit nu echt een prioriteit? Zijn er dan geen belangrijkere zaken in de Kerk? Er zijn inderdaad allicht belangrijker en dringender kwesties in de Kerk (…) Maar dat ontslaat mij niet van de plicht alles eraan te doen om de eenheid in de Kerk te bewaren. Die eenheid is de hoogste en meest fundamentele prioriteit van de Kerk en van de opvolgers van Petrus in deze tijd”.

De paus verwijst onder meer naar een tekst in het Lucasevangelie waarin Jezus Petrus beveelt zijn broeders te sterken in het geloof. “Was het dan echt verkeerd om ook hier de broeders tegemoet te komen?” vraagt de paus zich luidop af.

“Moet ook de burgerlijke samenleving niet proberen radicaliseringen te voorkomen en de aanhangers ervan – zoveel als mogelijk – proberen te reïntegreren in de grotere verbanden van het maatschappelijke leven, om zo versplintering en alle kwalijke gevolgen daarvan te vermijden? Het kan toch niet compleet verkeerd zijn zich daadwerkelijk in te spannen om verharding en bekrompenheid te beperken en om op die manier ruimte te geven aan het positieve en aan datgene wat teruggewonnen kan worden?”

Openheid

De paus beroept zich in zijn brief op zijn persoonlijke ervaring met geradicaliseerde geestelijken die (opnieuw) ruimte kregen. In dat verband verwijst hij onder meer naar de mogelijkheid die in 1988 door Rome geboden werd om traditionalisten in de rooms-katholieke Kerk opnieuw een plaats te geven. De toenmalige paus Joannes Paulus II probeerde zo te voorkomen dat traditionalisten trouw bleven aan de geëxcommuniceerde aartsbisschop Marcel Lefebvre en nog verder van Rome zouden afdrijven.

“Ikzelf heb met eigen ogen gezien dat na 1988 en dankzij de terugkeer van gemeenschappen die voordien van Rome waren afgescheiden, hun interne klimaat was veranderd; dat dankzij hun terugkeer in de grote en brede kerkgemeenschap eerdere eenzijdige posities bleken te zijn overstegen en dat verharde standpunten zodanig waren verzacht dat daardoor positieve krachten voor het geheel waren ontstaan.”

Waarop de paus zich afvraagt of de katholieke Kerk het zich echt wel kan permitteren om onverschillig te blijven tegenover een “gemeenschap met 491 priesters, 215 seminaristen, 6 seminaries, 88 scholen, 2 universitaire instituten, 117 broeders en 164 zusters. Moeten we die dan zomaar van de Kerk laten wegdrijven?”

Hij geeft toe dat leden van Pius X al vaker wanklanken hebben laten horen,

“maar de waarheid gebiedt me eraan toe te voegen dat ik ook een hele reeks getuigenissen heb ontvangen die ontroeren door hun dankbaarheid en waarin een opening vanuit de harten zelf zichtbaar werd. Moet de grote Kerk zich dan niet even groothartig opstellen, bewust als zij zich is van het grote gewicht dat zij nu eenmaal bezit en van de belofte die haar is gedaan?”

Pijnlijke kritiek

Paus Benedictus XVI betreurt in zijn brief dat opheffing van de excommunicatie, in combinatie met de affaire-Williamson, hem zoveel en zo harde kritiek – ook van binnen de eigen kerkelijke rangen – heeft opgeleverd. Hij constateert met pijn in het hart de reacties,

“vooral dan die van katholieken, die in de grond toch beter hadden moeten weten, die meenden mij te moeten aanvallen met een vijandigheid die elk moment kon losbarsten”.

Al in de eerste paragraaf van zijn brief legt de paus uit dat de vaststelling dat “bepaalde groeperingen de paus er in alle openheid van beschuldigden terug te willen naar de tijd van vóór het Concilie” en de “vloed van protesten, waarvan de bitterheid wonden laat vermoeden die al veel vroeger dan vandaag zijn geslagen”, hem ertoe hebben genoopt zijn beslissing in een brief toe te lichten.

De paus betreurt ook nadrukkelijk dat door de samenloop met de affaire Williamson - “een even ongelukkig als niet te voorzien incident” - de goede band met de Joodse gemeenschap ernstige schade opliep. Hij verwerpt met klem het idee dat er in de Kerk plaats zou kunnen zijn voor antisemitisme en bedankt nadrukkelijk de “Joodse vrienden die meegeholpen hebben het misverstand snel uit de weg te ruimen en de sfeer van vriendschap en vertrouwen te herstellen”.

Uit de hele affaire Williamson heeft de paus naar eigen zeggen alvast deze les geleerd:

“Er is me verteld dat als we aandachtiger de informatie hadden opgevolgd die via internet beschikbaar was, wij ons veel sneller rekenschap zouden hebben gegeven van de ernst van het probleem. Ik heb daarvan alvast geleerd dat we bij de Heilige Stoel veel meer aandacht zullen moeten besteden aan deze bron van informatie.”

(Kerknet)

Naar de integrale Franstalige versie van de brief van de paus

Naar de integrale Engelstalige versie van de brief van de paus

BRUSSEL (KerkNet/SIR/Kathpress) – Op initiatief van de Shoah-gedenkplaats Yad Vashem en het salesiaanse Studium Theologicum Salesianum buigen zich in Jeruzalem zowel voor- als tegenstanders over de rol van de omstreden oorlogspaus Pius XII (1939-1958), tijdens het nazibewind.

De salesiaan en decaan Roberto Spataro noemt de studietweedaagse een belangrijke stap voorwaarts, die moet helpen een duidelijker zicht te krijgen op deze periode. Vele documenten verdienen immers nog nadere studie. Volgens Spataro komt ook de kritische voorstelling van paus Pius XII in Yad Vashem ter sprake.

Mgr. Antonio Franco, de pauselijke nuntius in Israël, dreigde begin 2007 met een boycot van Shoah-herdenking in Yad Vashem omdat de foto van Pius XII te midden van fascistische leiders is opgehangen, met daaronder een tekst waarin hij verweten wordt de vervolging van de Joden niet krachtig genoeg te hebben veroordeeld.

(Kerknet)

Paus Benedictus XVI ontvangt delegatie Joodse leiders uit VS

ROME (KerkNet/KatholiekNederland/ANP/RTR/AFP) - Paus Benedictus XVI heeft vanmiddag tegen een delegatie Joodse leiders uit de Verenigde Staten verklaard dat “elke ontkenning of minimalisering” van de Shoah niet te dulden is, zeker als zo'n bewering van een geestelijke komt.

De paus kreeg voor het eerst Joodse leiders op bezoek sinds hij drie weken geleden de excommunicatie van vier bisschoppen van de integristische Pius X Priesterbroederschap ophief. Een van de vier, Richard Williamson, ontkent het bestaan van gaskamers in de naziconcentratiekampen en minimaliseert de genocide op Joden door de nazi’s.

Het Vaticaan heeft Williamson vorige week bevolen zijn beweringen “ondubbelzinnig en in het openbaar” in te trekken. De dag voor het Vaticaanse bevel had de Duitse bondskanselier Angela Merkel haar landgenoot Benedictus opgeroepen de ontkenning van de Holocaust krachtig te veroordelen.

De paus verklaarde vanmiddag tot de Joodse leiders dat “de haat en minachting voor mannen, vrouwen en kinderen die in de Shoah (de uitroeiing van de Joden in de oorlog) tot uiting kwamen”, een misdaad tegen de menselijkheid waren. Dat moet volgens hem iedereen duidelijk zijn, “maar vooral degenen die in de traditie van de Heilige Schriften staan”. De Kerk heeft volgens de paus “de diepe en niet te herroepen plicht” om elke vorm van antisemitisme te verwerpen en goede betrekkingen met de joden op te bouwen.

Paus Benedictus XVI bevestigde overigens dat hij later dit jaar Israël zal bezoeken. Volgens bronnen in het Vaticaan vindt de reis in mei a.s. plaats. Zijn voorganger, paus Joannes Paulus II, bezocht het Heilig Land in het Jubeljaar 2000.

(Kerknet)

BRUSSEL (KerkNet/KatholiekNederland) – Paus Benedictus brengt op 11 mei a.s. een bezoek aan het monument en museum Yad Vashem in Jeruzalem, dat de herinnering aan de Shoah levend wil houden. Dat schrijft de Italiaanse krant ‘Il Giornale’.

(Bron: Yad Vashem)

Het bezoek is een tegemoetkoming aan Joodse leiders. Die erkennen weliswaar dat de paus de Holocaust ondubbelzinnig veroordeelde, maar zij benadrukken ook dat dit niet bij woorden mag blijven. Ook paus Joannes Paulus II bezocht in 2000 Yad Vashem en nam er toen deel aan een herdenkingsplechtigheid voor de slachtoffers van de Shoah.

Het herdenkingsmonument voor kinderen in Yad Vashem

Bron: Yad Vashem

Het bezoek van Benedictus XVI is nog niet officieel aangekondigd, onder meer wegens de veiligheidssituatie in Israël. Toch spraken verscheidene Joodse leiders de voorbije dagen de hoop uit dat het bezoek, ondanks de crisis in de joods-katholieke relaties, zal plaatsvinden.

(kerknet)