ROME (KerkNet/VIS) – Paus Benedictus XVI heeft tijdens zijn bezoek aan Cuba een gouden roos geschonken aan het nationale heiligdom van Onze-Lieve-Vrouw van Cobre. De gouden roos is een eer die slechts zelden aan bedevaartsoorden wordt toegestaan. Begin 2010 schonk de paus ook al een gouden roos aan Onze-Lieve-Vrouw van Scherpenheuvel en in 2004 aan Lourdes. 

Het bedevaartsoord van Onze-Lieve-Vrouw van Scherpenheuvel ontvangt als eerste in ons land deze blijk van waardering vanwege de paus. De Gouden Roos zal door aartsbisschop André-Jozef Léonard tijdens een viering op zondag 15 mei om 15 uur in de basiliek van Onze-Lieve-Vrouw van Scherpenheuvel geplaatst worden. 

1.400 VLAAMSE RELIGIEUZEN VIEREN ST.-DAMIAAN IN SCHERPENHEUVEL

BRUSSEL (KerkNet) - Op dinsdag 27 oktober ‘09 komen meer dan 1.400 religieuzen uit heel Vlaanderen in het bedevaartsoord van Onze-Lieve-Vrouw van Scherpenheuvel samen voor een viering rond de heilige Damiaan van Molokai.

“Dat deze viering in Scherpenheuvel plaats vindt, is geen toeval”, legt Jean-Marie Sempels van de organiserende Mutualiteit van Religieuzen in België uit. “Pater Damiaan kwam met zijn moeder en schoonzus op bedevaart enkele dagen voor zijn vertrek naar Hawaï. Vanuit Tremelo kwamen ze te voet naar Scherpenheuvel om er de kruisweg te bidden en een dienst bij te wonen in de basiliek. Bij Onze-Lieve-Vrouw van Scherpenheuvel bad Damiaan om een goede missionaris te mogen worden. Hij nam hier ook afscheid van zijn moeder en schoonzus.”

Op 27 oktober om 10.30 uur brengt Tine Ruysschaert haar monoloog over pater Damiaan en om 15 uur vieren de religieuzen de eucharistie in de Maria-hal. De organisatie van deze dag gebeurt door de Mutualiteit Religieuzen België en dit initiatief wordt ondersteund door de Unie van de Vlaamse Religieuzen (UVR).

(Kerknet)

Unie van de Vlaamse Religieuzen (UVR)

ZESTIGSTE VERJAARDAG ERKENNING VERSCHIJNINGEN BANNEUX

BRUSSEL (KerkNet) – Op 22 augustus wordt tijdens een internationale eucharistie de zestigste verjaardag gevierd van de erkenning van de Mariaverschijningen van 1933 in het Waalse bedevaartsoord Banneux.

Al in 1935 stelde mgr. Louis-Joseph Kerkhofs, bisschop van Luik, een diocesane onderzoekscommissie samen. Maar al kort daarna werden de werkzaamheden vanuit Rome stilgelegd. Het Heilig Officie – de huidige Congregatie van de Geloofsleer – had gehoord over de verschijningen en gaf kardinaal Van Roey opdracht een canoniek (kerkrechterlijk) onderzoek naar Beauraing en Banneux op te starten. In afwachting werd elke publicatie over de verschijningen verboden.

In 1935 hervatte de diocesane commissie haar onderzoek en in 1937 maakte zij haar bevindingen bekend. Het feit dat mgr. Kerkhofs een duidelijk onderscheid maakte tussen de cultus voor Onze-Lieve-Vrouw en de verschijningen zelf, zoals blijkt uit een brief van 1 maart 1942 aan kardinaal van Roey, bespoedigde ongetwijfeld de erkenning. Datzelfde jaar verleende de bisschop toelating voor de verering van de Maagd der Armen. Op 22 augustus 1949 erkende mgr. Louis-Joseph Kerkhofs tevens de echtheid en het bovennatuurlijke karakter van de verschijningen aan Mariette Beco. De slotbeschouwing van mgr. Kerkhofs in het boek ‘Onze-Lieve-Vrouw van Banneux. Studies en documenten’ verduidelijkt zijn beslissing:

“De feiten en de boodschap van Banneux staan ver boven het bevattingsvermogen van een arm en eenvoudig kind, die de betekenis van bepaalde woorden duidelijk niet begreep.”

Anderzijds stelt de bisschop tevens de spontane bedevaarten, lichamelijke genezingen en geestelijke genade, evenals de ontwikkeling van de eredienst tot de Maagd der Armen tot in Afrika vast.

Aloys Jousten, huidig bisschop van Luik, schrijft naar aanleiding van de zestigste verjaardag van de erkenning van de verschijningen:

“Ikzelf zie er bovenal een erkenning in van de oproep die de Maagd der Armen tot ons richt om ons tot haar Zoon te wenden. De Maagd der Armen moedigt ons aan ons open te stellen voor de werking van de Heilige Geest. Alles in Banneux is eenvoudig, bereikbaar voor iedereen. De armen van hart, van lichaam en van materieel goed vinden er elkaar als broeders en zusters rondom hun Grote Broer, rond eenzelfde Vader, bezield door eenzelfde Geest. Vandaag ondergaat de wereld – net als in 1933 – een economische crisis. Het is mijn wens dat tijdens dit jubileumjaar van de erkenningen, alles in het werk wordt gesteld om de armen – naar lichaam en geest – te onthalen, te erkennen en lief te hebben.”

(Kerknet)

LOGO VOOR WERELDJONGERENDAGEN MADRID VOORGESTELD

MADRID (KerkNet/Zenit/Archi Madrid) – Deze week werd het logo voorgesteld van de komende Wereldjongerendagen, gepland van 16 tot 21 augustus 2011 in de Spaanse hoofdstad Madrid.

Ontwerper José Gil-Nogués zegt: “Het logo symboliseert de jeugd uit de hele wereld die met de paus, aan de voet van het kruis verenigd is, om het geloof te vieren. Samen vormen zij de kroon van Onze-Lieve-Vrouw van Almudena, patrones van Madrid.” In het logo is de letter M te herkennen, die zowel naar Maria als naar Madrid verwijst. Het kruis staat symbool voor Christus.

(Kerknet)

BRUSSEL (KerkNet) – Op 28 juni, aan de vooravond van het feest van Petrus en Paulus, gaat bisschop Johan Bonny van Antwerpen voor tijdens de plechtige erkenningsviering van de Onze-Lieve-Vrouw van Lourdesbasiliek in Edegem. In november 2008 erkende kardinaal Arinze, prefect van de Congregatie voor de Eredienst, kerk in Edegem als 'basilica minores'. De benaming basiliek is een kerkelijke eretitel toegekend aan bekende bedevaartsoorden of kerken met een bijzonder verleden of bijzondere functie of betekenis.

De kersverse basiliek

Bron: Bisdom Antwerpen

De Onze-Lieve-Vrouw-van-Lourdeskerk werd ingewijd op 1 mei 1933 door kardinaal Van Roey. De plaatselijke parochiepriester meent dat de basiliek zijn erkenning dankt aan de populariteit van de Mariagrot. De viering om 16 uur wordt muzikaal opgeluisterd door het basilicakoor. Tijdens de plechtigheid worden het conopeum en het tintinnabulum feestelijk gezegend.

Bron: Bisdom Antwerpen

Het conopeum, een mooie zijden tent op staaf die wij terugvinden in elke basiliek, verwijst wellicht naar de tent waaronder de ark van het verbond ten tijde van Mozes bewaard werd. Het symbool duidt het belang aan van elk kerkgebouw als ontmoetingsplaats met God. Het tintinnabulum is een fijne bel. Zowel het conopeum als het tintinnabulum staan op een staaf, zodat ze gemakkelijk in processie kunnen meegedragen worden. Het kerkgebouw is een centraalbouw, met een hoge koepel in-beton (eerste werk van dien aard in ons land) en een haast losstaande toren. De Onze-Lieve-Vrouw-van-Lourdes werd oorspronkelijk gebouwd als bedevaarderskerk, vlakbij de Lourdesgrot uit 1884.

(Kerknet)

Voor meer uitleg: zie bisdombladzijde van Antwerpen

emf2009

BRUSSEL (KerkNet/Kath.net) – Ruim 30 kardinalen en meer dan 80 bisschoppen uit de hele wereld hebben hun deelname bevestigd aan het Wereldgezinscongres van 16 tot 18 januari a.s. in Mexico Stad en het bekende bedevaartsoord Guadalupe.

Tijdens de vorige editie in 2006, in het Spaanse Valencia, woonden nog anderhalf miljoen mensen de slotviering van het gezinscongres bij. Het is bijzonder onwaarschijnlijk dat dit aantal geëvenaard wordt, omdat de paus dit keer niet persoonlijk aanwezig is. De organisatoren hopen op enkele tienduizenden deelnemers, vooral uit Mexico en andere landen van het Amerikaanse continent.

Onze-Lieve-Vrouw van Guadalupe

De Mexicaanse priester Juan Ortiz Magos, pastorale verantwoordelijke voor de indianenpastoraal, kondigt aan dat de 54 Mexicaanse indianenstammen op het komende congres door tien indianenfamilies vertegenwoordigd zullen worden. Ter voorbereiding van het congres maakt het beeld van Onze-Lieve-Vrouw van Guadalupe, de nationale patrones van Mexico, een rondreis langs de verschillende indianengemeenschappen.

(Kerknet)

http://www.emf2009.com/

Beste Broeders en Zusters,

en al wie deze wijding heeft meegevierd,

Van de drie wijzen uit het Oosten horen we dat ze na hun ontmoeting met het Kind Jezus en zijn moeder Maria langs een andere weg van Bethlehem naar hun land terugkeerden. Een paar weken geleden ben ook ikzelf langs een andere weg naar mijn land teruggekeerd. Gods wegen volgen niet steeds onze kaart. Je leest het op zoveel
bladzijden in de Bijbel. Hoewel: anders dan voor de drie wijzen leidde mijn tocht niet naar een kleine stal in een vergeten dorp, maar naar een imposante kathedraal in een
stad met naam en faam. In de kerkgemeenschap van het bisdom Antwerpen mag ik vandaag een nieuwe thuis vinden, als gelovige met de gelovigen, als een leerling met de leerlingen, als een zoeker met de zoekers, als een herder samen met allen die in deze kerkgemeenschap een taak of een zending op zich hebben genomen. Mogen thuiskomen in een nieuwe gemeenschap is een genade en een avontuur, waarvoor ik de Heer en u allen dankbaar ben en waarover ik Gods zegen afsmeek.

 Mgr. Bonny

(Bron : Kerknet)

Aan de bisschop is het herderschap over een plaatselijke kerk toevertrouwd. Dit herderschap in het bisdom Antwerpen wil ik graag opnemen, met vertrouwen en ook met bescheidenheid. Met vertrouwen omdat onze echte Herder, de Goede Herder, Jezus Christus zelf is. Hij is het die ons verenigt en ons voorgaat, met de kracht van Gods liefde. Herder zijn wil ik ook met bescheidenheid, omdat deze plaatselijke kerkgemeenschap al veel langer bestaat dan vandaag, omdat ze gedragen is door de inzet en de edelmoedigheid van velen, gedreven door een oprechte liefde voor het Evangelie en een diepe bewogenheid voor mensen met al hun noden. Wat de Heilige Geest hier heeft opgebouwd, lang geleden of in de laatste tijd, is een huis met vele kamers waaraan ik verder mag bouwen, samen met u. De Onze-Lieve-Vrouwekathedraal, onder wiens brede gewelven we nu samen zijn, is hiervan het mooiste symbool: een prachtige erfenis om fier en gelukkig mee te zijn, en tegelijk een open ruimte die ernaar hunkert om mensen samen te brengen, mensen van vandaag, verzameld rond het Woord van de Heer en de Tafel van de Eucharistie. De ruimte is ons alvast gegeven, de levende aanwezigheid kunnen alleen wij verzorgen.

Samen met de drie Wijzen uit het Oosten staan wij voor het kind in de kribbe. Vandaag kijkt Jezus ons aan met de ogen van een weerloos kind, morgen met de ogen van een volwassen man. Ook onder ons wil Jezus groeien tot de volle maat van zijn gestalte: in ons persoonlijk leven, bij ons thuis, in onze gemeenschappen en groepen, in onze dagelijkse leefwereld. Hij wil zijn woord spreken door onze taal, door ons getuigenis. Hij wil zijn liefde doorgeven aan zieken, armen of ontheemden door onze handen, door onze solidariteit. Hij wil ons optrekken uit dalen van zwakte of zonde, door de kracht van zijn verrijzenis. Hij wil ons aanspreken bij onze naam en ons roepen, ieder voor een eigen en onvervangbare zending. Hij wil ons ontmoeten in de eucharistie en sterken met zijn Lichaam en zijn Bloed. Hij wil ons samen brengen, verbonden met elkaar en met Hem, als leden van zijn lichaam dat de Kerk is. “Het Lam zal onze Herder zijn”: hij wil ons voorgaan naar de bronnen van het leven. Laten wij Hem dan volgen, stap na stap, dag na dag.

Het wapenschild van de nieuwe bisschop van Antwerpen. Het devies luidt: 'Het Lam zal hun herder zijn'

Bron: KerkNet

De kerkgemeenschap van het bisdom Antwerpen heeft een verleden, maar ook een toekomst. Een toekomst die niet zomaar het spiegelbeeld kan en zal zijn van haar verleden. Aan die toekomst wil ik werken, samen met ieder van u, samen met de vele groepen, gemeenschappen, bewegingen en parochies die dit bisdom rijk is, verbonden ook met de katholieke kerkgemeenschap wereldwijd. Er wacht ons een grote en mooie taak. Onder Gods glimlach kunnen we er samen aan beginnen.

Mgr. Kasper legt de handen op

Bron: KerkNet

Bij deze toespraak horen oprechte en gemeende woorden van dank, gericht tot velen. Alle namen noemen kan niet, hoewel ik niemand wil vergeten of uitsluiten. Ik dank eerst en vooral de bisschoppen die mij, na de benoeming door paus Benedictus, tot bisschop hebben gewijd. Ik dank Kardinaal Godfried Danneels, die voorging in deze viering. Ik dank Kardinaal Walter Kasper, onder wiens leiding ik het geluk had jaren te mogen werken op de Pauselijke Raad voor de bevordering van de eenheid van de christenen. Ik dank op een bijzondere manier, Monseigneur Paul Van den Berghe, uit wiens handen ik vandaag de kerkgemeenschap van Antwerpen mag overnemen. Schroomvol en dankbaar wil ik verder zetten wat u, Monseigneur, met zoveel goedheid en zorg hebt opgebouwd. Uw raad en nabijheid zullen mij als beginneling nog vaak te pas komen. Ik dank de Apostolische Nuntius en de bisschoppen van België die me de handen hebben opgelegd, samen met de andere bisschoppen, die kwamen uit Rome, Nederland en Rwanda. Mijn dank gaat uit naar de brede kring van priesters, diakens, pastoraal werksters en werkers, mannelijke en vrouwelijke religieuzen, de vele vrijgestelden van onze diocesane diensten en de vrijwilligers op zoveel terreinen, die vandaag heel het bisdom Antwerpen vertegenwoordigden, in zijn bonte verscheidenheid. Dankbaar voel ik me verbonden met al wie door ziekte, leeftijd of werk niet kon aanwezig zijn, maar deze wijding in gebed heeft meegeleefd. Ik denk daarbij in het bijzonder aan de contemplatieve gemeenschappen van ons bisdom. Verder gaat mijn dank naar de aanwezige bisschoppen, pastores en vertegenwoordigers van andere christelijke kerken; ik waardeer hun deelname vandaag als een teken van broederlijke verbondenheid. Ik dank van harte de vertegenwoordigers van de joodse geloofsgemeenschap, die in Antwerpen zulk een belangrijke plaats inneemt. Verder begroet en dank ik de vertegenwoordigers van de burgerlijke overheid en van diverse burgerlijke instanties, met name de vertegenwoordigers van de Federale en de Vlaamse regeringen; men zal mij wel toestaan dat ik speciaal vermeld mevrouw de Gouverneur van de Provincie Antwerpen en de heer Burgemeester van de Stad Antwerpen; samen met u willen wij bouwen aan een samenleving waarin menselijke waarden hoog staan aangeschreven. Uiteraard ben ik dankbaar voor de aanwezigheid van mijn moeder en familie, van vele vrienden en kennissen, die hopelijk in mij zullen blijven zien
en aanspreken de gewone mens, die ik ook maar ben.

Dankbaarheid wordt het mooiste uitgedrukt met bloemen. Liever dan nu de kerk nog eens rond te gaan, wil ik alle bloemen van dankbaarheid samenbrengen in één grote ruiker en die gaan plaatsen bij het beeld van Onze-Lieve-Vrouw. Vandaag wil ik mijzelf en het bisdom Antwerpen toevertrouwen aan Maria, en vragen dat zij bij haar Zoon voor ons ten beste spreekt. Onder haar bescherming nemen wij onze toevlucht. Het laatste lied van deze viering is daarom ook aan haar gewijd: ‘Lieve Vrouwe van ons Land’.

 Naar de site van het bisdom Antwerpen