LEUVEN (KerkNet) – Professor emeritus Luc Dequeker (KU Leuven) heeft zopas een theologisch werk over het Lam-Godsretabel van de Gebroeders Van Eyck gepubliceerd. In zijn nieuwe boek ‘Het Mysterie van het Lam Gods. Filips de Goede en de Rechtvaardige Rechters van Van Eyck’ (Annua Nuntia Lovaniensia LXIII, Peeters, Leuven, 2011) gaat de auteur in tegen de sensatieliteratuur rond het bewuste retabel en pleit voor een betere voorbereiding van de gidsen ten dienste van de toeristen. 

LEUVEN (KerkNet) – Herman Van Rompuy, de voorzitter van de Europese Raad, verwerpt de stelling dat de multiculturele samenleving mislukt zou zijn. Hij zei dat woensdagavond tijdens een academische lezing naar aanleiding van de Dag van de Vrede en de viering van de 25ste verjaardag van het Centrum voor Vredesethiek van de KU Leuven.

GENT (KerkNet) – Kanunnik Dirk Smet (foto) is door paus Benedictus XVI benoemd tot kapelaan van de paus. Als drager van de eretitel 'Kapelaan van Zijn Heiligheid' mag hij zich monseigneur noemen. 

BRUSSEL (KerkNet) - De advent markeert de overgang van donker naar licht en symboliseert hoop te midden van de duisternis. Voor vele christenen over de hele wereld is het niet zo evident om het licht in de duisternis te zien. Ze worden vervolgd omwille van hun geloof, in landen als Noord-Korea, Iran, Saoedi-Arabië, Somalië, Malediven, Myanmar, Afghanistan... Ook in Irak worden christenen al jaren lang systematisch vervolgd. Door een recente golf van aanslagen tegen christenen is hun situatie in Irak quasi onleefbaar geworden. 

BRUSSEL (KerkNet/IPID) – De bisschoppen van België hebben Peter De Mey benoemd tot voorzitter van de Katholieke Nationale Commissie voor Oecumene (KNCO). Hij volgt er de op 6 april ‘10 overleden Gert Poelman, vicaris van het bisdom Gent, op. De benoeming loopt over 5 jaar en het mandaat kan 2 keer worden verlengd.

Prof. dr. Peter De Mey (° 1966, Dendermonde - foto) is hoogleraar systematische theologie aan de Faculteit Godgeleerdheid van de KU Leuven. Hij doceert er sinds 2000 in hoofdzaak rooms-katholieke kerkleer en oecumene. Hij is ook voorzitter van het Centrum voor Oecumenisch Onderzoek in Leuven.

Peter De Mey is al lid van de dialoogcommissie met de protestanten en sinds 2005 covoorzitter van deze commissie. In die functie is hij lid van het Bureau van de Katholieke Nationale Commissie voor Oecumene van de katholieke Kerk in België, die hij nu zal voorzitten. Als zodanig wordt hij ook lid van het ‘Overleg van christelijke Kerken in België’. Peter De Mey is gehuwd en vader van 3 kinderen.

(Kerknet)

BERT CLAERHOUT: ‘BENOEMING VAN MGR. LEONARD TOCH NOG EEN VERRASSING’

foto Braambos

BRUSSEL (KerkNet) – Ondanks zijn sterke intellectuele profiel is de keuze voor mgr. André Mutien Léonard, de bisschop van Namen, als opvolger van kardinaal Godfried Danneels als aartsbisschop van Mechelen-Brussel toch nog een verrassing. Dat zegt Bert Claerhout (foto), hoofdredacteur van het weekblad KERK&leven en journalist bij Braambos.

“Als je weet dat mgr. Léonard al 69 is en dat een bisschop op zijn 75ste zijn ontslag aan Rome moet aanbieden, wordt meteen duidelijk waarom hij de afgelopen maanden niet hoog scoorde op de favorietenlijstjes. Iemand van zijn leeftijd wordt hooguit als ‘overgangsfiguur’ aangezien. Rome kiest resoluut voor de kandidaat die paus Benedictus XVI persoonlijk het meest na aan het hart ligt. In die mate zelfs dat de paus bij de keuze voor Léonard hoogstwaarschijnlijk rechtstreeks tussenbeide is gekomen. Ze kunnen het allebei uitstekend met elkaar vinden. Léonard was geregeld te gast in Rome en hield in 1999 zelfs de vastenretraite voor de toenmalige paus, Joannes Paulus II, en de leden van de Curie. Een voorrecht dat slechts weinigen is gegund, maar dat voor de uitverkorenen vaak een stap vooruit in hun carrièreplanning betekende. Richting rode kardinaalshoed bijvoorbeeld.”

Onrust

Bert Claerhout erkent dat de benoeming bij sommigen ook voor onrust zorgt. Sommigen vrezen een terugkeer van de onvrede en het ongenoegen van onze kerk in de jaren 1980 en 1990.

“We kunnen alleen maar hopen dat hun vrees geen bewaarheid wordt en dat ons Nederlandse toestanden bespaard blijven. Bij onze Noorderburen veroorzaakt de aanpak van de in 2007 aangetreden aartsbisschop van Utrecht, mgr. Wim Eijk, almaar meer ontsteltenis en opschudding. De keuze van de bisschop van Namen als opvolger van Danneels heeft dan ook niets te maken met een verkeerde Vaticaanse inschatting. Het is zonder meer een bewuste keuze voor een totaal andere stijl en aanpak: voor meer radicale daadkracht in plaats van stille diplomatie; voor meer confrontatie met de geseculariseerde maatschappij in plaats van dialoog, verzoening en het stille vertrouwen dat het tij ooit zal keren.”

Verwachtingen

“Dat mgr. Léonard het van zijn Vlaamse ‘opponenten’ - de bisschoppen Johan Bonny (Antwerpen), Jozef De Kesel (Brussel) en Luc Van Looy (Gent) - is voor kardinaal Danneels zonder meer een bittere pil. Dat neemt dan weer niet weg dat sommigen, die de kardinaal al jarenlang een te softe aanpak verwijten, de benoeming van Léonard met vreugde zullen begroeten. Ze hopen dat hij de kerkvernieuwing in ons land de komende vijf tot zeven jaar een stevige injectie zal toedienen. Ze rekenen daarvoor op zijn invloed in Rome, in traditionalistische milieus en bij de nieuwe bewegingen, alsook op zijn rechtlijnigheid, zijn lef om met de media in de clinch te gaan en, bij tijd en wijle, zijn hang naar provocatie. De tijd zal uitwijzen of Léonard de in hem gestelde verwachtingen waarmaakt, dan wel door de klok terug te draaien de kloof met de hedendaagse cultuur alleen maar breder maakt. Wat op het spel staat is het dichten van de kloof met de hedendaagse cultuur, de vrijheid van onderzoek aan de KU Leuven, de historische band tussen het maatschappelijke middenveld en de Kerk, enz. Het zou rampzalig zijn als al die instellingen en initiatieven die ooit in de schoot van de Kerk zijn ontstaan, volledig van haar zouden vervreemden.”

(Kerknet)

FACULTEIT THEOLOGIE KU LEUVEN GEDENKT EDWARD SCHILLEBEECKX

LEUVEN (KerkNet) – Namens de faculteit Godgeleerdheid van de KU Leuven gedenkt decaan prof. dr. Lieven Boeve in dankbare herinnering de Vlaamse theoloog en dominicaan Edward Schillebeeckx, die woensdag overleed.

“Met hem is een van de belangrijkste katholieke theologen van de voorbije eeuw heengegaan”, schrijft prof. Boeve.

“Hij speelde niet alleen een belangrijke rol als adviseur op het Tweede Vaticaanse Concilie, maar vernieuwde ook op grondige wijze de theologie in de daaropvolgende decennia. Zo heeft hij de opening van de katholieke Kerk en theologie op de moderne wereld mee mogelijk gemaakt. In tegenstelling tot andere theologen en kerkleiders beoordeelde hij deze moderne wereld, en de erin voortschrijdende secularisatie, immers niet in de eerste plaats als verlies of bedreiging. Integendeel, hij zag er een nieuwe kans in om het christen zijn vandaag authentiek en betekenisvol te beleven.”

(Kerknet)

Naar de integrale tekst van het In Memoriam:

SCHEUTIST JEROOM HEYNDRICKX VRAAGT BEGRIP EN RESPECT VOOR CHINESE BISSCHOP AN SHU XIN

BRUSSEL (KerkNet) - Mgr. Francis An Shu Xin, bisschop coadjutor van Bao Ding (Hebei) in China, heeft onlangs aanvaard lid te worden van de Chinese Katholieke Patriottische Vereniging (CKPV). Die beslissing zorgde voor heel tegenstrijdige berichten in de internationale media. “En toch blijft het een feit dat hij al lang en openlijk zijn trouw aan Rome heeft bewezen”, stelt scheutist en directeur van de Verbiest Stichting (KU Leuven) Jeroom Heyndrickx.

“En hij verdient alle respect voor zijn durf en zijn inzichten in de pastoraal. Ik ken hem persoonlijk heel goed en had meerdere lange gesprekken met hem over zijn pogingen om van ‘ondergrondse’ bisschop ‘officieel’ te worden. Ik leerde deze ‘goede herder’ hoogachten en de complexiteit van zijn situatie begrijpen. Heeft Mgr. An inderdaad een document ondertekend? En zelfs als dat zo is, wat was de inhoud ervan en hoe wordt ‘lidmaatschap’ van de Katholieke Patriottische Vereniging daarin begrepen? Het woord kan in China heel wat anders betekenen dan bij ons.”

Onverenigbaar

“Al sinds 1958 en zeker sinds de meer recente instructies van paus Benedictus XVI weten alle Chinese Katholieken heel goed dat lid worden van de Patriottische Vereniging onverenigbaar is met het katholieke geloof”, aldus pater Heyndrickx. “Zij weten dat die vereniging de Chinese katholieke Kerk tracht los te maken van de paus en een eigen Chinese katholieke Kerk los van de H. Stoel op te richten. Juist daarom hebben wij westerlingen altijd al de moed bewonderd van de Chinese katholieken die liever ‘ondergronds’ gingen, met alle schande en lijden die daarmee gepaard gaan. Dat is de historische en onschatbare bijdrage tot de Chinese Kerk vanwege de zogeheten ‘niet officieel erkende’ bisschoppen. En dat is ook de weg die mgr. An Shu Xin jarenlang bewandeld heeft.”

Derde weg

Anderzijds hebben katholieken in China nog een andere weg gezocht om de leefbaarheid en de toekomst van hun Kerk te verzekeren. Sommige bisschoppen opteerden voor een ‘derde weg’.

Pater Heyndrickx:

“Zij aanvaardden om ‘plichtshalve’ – op papier - lid te worden van de Patriottische Vereniging. Niet omdat ze het zo verkozen maar omdat het hen werd opgelegd. Iedereen wist dat zij slechts lippendienst bewezen aan die vereniging om zo een plaats te veroveren voor de katholieke Kerk in de Chinese maatschappij, om er openlijk aanwezig te zijn en om te groeien, niet alleen als een geloofsgemeenschap maar ook als kerkelijke instelling. Hadden ze dat niet gedaan, dan zou de Chinese katholieke Kerk niet zijn wat zij vandaag is. Wie over de Kerk in China wil spreken, heeft de plicht die dubbele realiteit in acht te nemen.”

Pro forma

Pater Heyndrickx wijst erop dat de meeste priesters die door de burgerlijke instanties in Beijing ‘benoemd’ werden tot ‘officiële’ bisschop, in het geheim contact opnamen met Rome en er trouwens in slaagden om door Rome benoemd te worden nog voor ze officieel gewijd werden.

“Dat was nochtans niet zo eenvoudig. Bij die zogenaamde ‘officiële’ bisschoppen, allemaal ‘pro forma’-leden van de Patriottische Vereniging, waren enkele bekende en zeer gewaardeerde kerkelijke herders. Zij gaven een bewonderenswaardig getuigenis en bewezen een grote dienst aan hun geloofsgemeenschap. Het is ondenkbaar dat de H. Stoel ooit deze officiële bisschoppen zou aangemoedigd hebben lid te worden van de Patriottische Vereniging. En het is net zo ondenkbaar, wat nochtans recent in bepaalde media werd gesuggereerd, dat Rome mgr. An Shu Xin daartoe zou hebben aangezet. Wie zoiets beweert, beschadigt de Chinese katholieke Kerk en bevestigt de bestaande interne verdeeldheid.”

Extreme ambiguïteit

“Alle Chinese katholieken, zelfs binnen officiële regeringskringen – weten maar al te goed dat de zogeheten ‘officiële bisschoppen’ in hun hart trouw zijn en blijven aan Rome” onderstreept Jeroom Heyndrickx.

“Daarin aangespoord door Joannes Paulus II en Benedictus XVI proberen zij goede Chinese staatsburgers te zijn. Buitenlanders die de zaak van de Kerk in China ter harte nemen, moeten in de schoenen van hun Chinese geloofsgenoten gaan staan. Dat wil zeggen, luisteren vanuit het hart van de Chinezen en kijken met hun ogen om zo te proberen te begrijpen waarom die bisschoppen de weg kozen die zij nu bewandelen. Mgr. An Shu Xin verdient onze waardering. En zoals we nooit akkoord gingen met bisschoppen die lid werden van de Patriottische Vereniging, zo kunnen we ook nu – áls de berichten ten minste waar zijn – het niet eens zijn dat mgr. An lid werd van de Patriottische Vereniging om zo door de officiële autoriteiten erkend te worden. Maar we stellen wel hele grote vragen bij het citeren in de media van ‘Vaticaanse bronnen’ zonder enige verdere specificatie. Wie zich in de media over de Kerk in China uitlaat, moet hoe dan ook rekening houden met de twee kerkgemeenschappen – de ‘ondergrondse’ en de ‘officiële’ - en ook met de harde realiteit waarmee beide gemeenschappen al zoveel jaren worden geconfronteerd. Wie beweert de instructies te volgen van paus Benedictus XVI inzake het bevorderen van verzoening en eenheid binnen de Kerk in China, kan niet anders dan begrip opbrengen voor de extreme ambiguïteit waarin deze Kerk noodgedwongen leeft. Solidair met hen en verenigd in gebed als we zijn, respecteren we de beslissingen van deze moedige herders die in de Kerk van China ‘de hitte van de dag dragen’. We willen vooral vermijden ons eigen oordeel op te dringen over situaties en mensen waarover we maar weinig nieuws uit de eerste hand hebben.”

(Kerknet)

‘KERK MOET ZICH MEDIAWETTEN EIGEN MAKEN’

Rik Van Cauwelaert en Kris Hoflack over de kerk in de media

BRUSSEL (KerkNet) – Als je ziet hoe weinig een instelling als de KU.Leuven zich in de maatschappelijke debatten mengt, dan ben ik toch enigszins teleurgesteld. Dat zegt Rik Van Cauwelaert, de directeur van het weekblad Knack, in een studiogesprek over media en geloof dat Braambos-tv zondag 27 september uitzendt op één (9 u.) en op Canvas (23.00 u.).

Kris Hoflack, hoofdredacteur van de VRT-televisienieuwsdienst, benadrukt in hetzelfde programma dat de kerk zich beter moet voorbereiden om zich de mediawetten eigen te maken. Hij verwijst daarbij onder meer naar het actuele debat over de hoofddoek. “Ook daar zie ik jonge en intelligente, weliswaar gesluierde dames die heel goed weten waaraan ze beginnen. Volgens mij zijn ze getraind…’’

Het Braambos-programma over media en geloof wordt uitgezonden ter gelegenheid van mediazondag. Naast Rik Van Cauwelaert en Kris Hoflack nemen ook Toon Osaer, de directeur van Uitgeverij Halewijn en hoofdredacteur van Kerk & Leven, en Jan Colla, redacteur bij het Het Belang van Limburg, aan het studiogesprek deel. De panelleden buigen zich over de plaats van kerk en geloof in de huidige mediacultuur.

In diezelfde uitzending peilt Braambos in het eerste deel van de reeks Sterke Verhalen naar de band tussen het spirituele leiderschap in het Oude Testament en vandaag. Vlaams parlementslid Cindy Franssen laat zich daarbij niet onbetuigd. Ook wie in armoede is verzeild geraakt, moet volgens haar vanuit zijn eigenwaarde actief aan de maatschappij kunnen participeren.

Braambos op 27 september 2009
Op één om 9.00 u en op Canvas omstreeks 23.00 u na de avondfilm.

(Kerknet)

INTERNATIONAAL CONGRES OVER KARDINAAL WILLEBRANDS

BRUSSEL (KerkNet) – Van woensdag 2 tot zaterdag 5 september vindt in Utrecht een internationaal congres plaats ter herdenking van de 100ste geboortedag (op 4 september 1909) van kardinaal Johannes Willebrands.

Het congres is een samenwerkingsverband tussen het Willebrands-archief in Utrecht, de Faculteit Katholieke Theologie (Utrecht-Tilburg) en het Centrum voor Oecumenisch Onderzoek van de Faculteit Godgeleerdheid van de KU Leuven.

De opmerkelijkste spreker is kardinaal Walter Kasper, voorzitter van de Pauselijke Raad voor de Bevordering van de Eenheid onder de Christenen, die de aanwezigen zaterdagmorgen toespreekt. Andere prominente sprekers zijn Anton Houtepen, Günther Gassmann, Mauro Velati, onze landgenoot Adelbert Denaux en metropoliet Ioannis Zizioulas van Pergamon.

Het congres wordt afgesloten met een oecumenische viering in de kathedraal van Utrecht. De Leuvense uitgeverij Peeters publiceert naar aanleiding van het jubileumjaar de dagboeken van kardinaal Willebrands (met annotatie) uit 1958-1961, en een door de Brugse oud-vicaris Leo Declerck geannoteerde uitgave van zijn agenda’s uit de Conciliejaren 1963-1965.

Johannes Willebrands werd geboren in Bovenkarspel op 4 september 1909, priester gewijd op 26 mei 1934 en door paus Paulus VI tot bisschop gewijd op 28 juni 1964. Op 28 april 1969, kort nadat hij voorzitter werd van de Pauselijke Raad ter bevordering van de Eenheid, werd hij kardinaal gecreëerd. Van 1975 tot 1983 was hij aartsbisschop van Utrecht. Kardinaal Willebrands ontving vele onderscheidingen in binnen- en buitenland, waaronder het Grootkruis in de Orde van Oranje Nassau. Hij was eredoctor van meerdere universiteiten in Europa en de VS. Als voorzitter van de Pauselijke Raad ter Bevordering van de Eenheid der Christenen drukte hij 30 jaar lang (1960-1989) een onuitwisbare stempel op het streven naar christelijke eenheid. Hij leverde ook een fundamentele bijdrage tot documenten van Vaticanum II, in het bijzonder betreffende oecumene en godsdienstvrijheid.

(Kerknet)