BRUSSEL (KerkNet/RadVat/VIS) – De eenheid van de christelijke Kerken, die door Christus is gewild, is nog ver verwijderd. Toch mogen wij niet toegeven aan het pessimisme. Dat zei paus Benedictus XVI dinsdagavond tijdens de slotvesperdienst van de Gebedsweek voor de Eenheid van de Christenen in Rome. “De eenheid van de christelijke Kerken mag zich niet beperken tot een wederzijdse kennis van de verschillen of een vreedzaam samenleven.” 

BRUSSEL (KerkNet/RadVat) – Olav Fykse Tveit (foto), de secretaris van de Wereldraad van Kerken, zei dit weekend aan ‘Radio Vaticaan’ dat oecumene vanzelfsprekend is voor jonge christenen. De secretaris van de Wereldraad van Kerken bezoekt Rome naar aanleiding van de Gebedsweek voor de Eenheid van de Christenen.

ROME (KerkNet/VIS) – Het feit dat christenen nog steeds niet samen eucharistie vieren, maakt duidelijk hoe ver wij nog verwijderd zijn van de eenheid onder alle christenen, waarvoor Christus zo sterk gebeden heeft. Dat zei paus Benedictus XVI tijdens zijn wekelijkse audiëntie, naar aanleiding van de Gebedsweek voor de Eenheid van de Christenen.

BRUSSEL (KerkNet) – Sant'Egidio organiseert op maandag 24 januari om 20 uur, in de marge van de gebedsweek voor de Eenheid van de Christenen, een gebedswake voor bedreigde christenen in de O.L.V. ter Rijke Klarenkerk (Rijkeklarenstraat ) in Brussel.

BRUSSEL (KerkNet/SIR/WCC) – De christelijke Kerken van Jeruzalem staan centraal tijdens vierenveertigste gebedweek voor de eenheid van de christenen, van 18 tot 25 januari 2011. Het materiaal voor de gebedsweek wordt jaarlijks voorbereid door christenen uit een bepaald land, in overleg met de commissie geloof en kerkorde en de pauselijke raad voor de Eenheid van de Christenen. Voor 2010 viel de keuze op de Kerken van Jeruzalem.

De christelijke kerkleiders van Jeruzalem, onder wie de Latijnse, de Grieks-orthodoxe, de Melkitische, de Armeens-orthodoxe patriarchen, kozen als thema ‘Ze bleven trouw aan het onderricht van de apostelen, vormden met elkaar een gemeenschap, braken het brood en wijdden zich aan het gebed’ (Handelingen van de apostelen 2,42). Het thema is volgens de kerkleiders van het Heilige Land een oproep tot bezinning en vernieuwing, maar evenzeer tot een terugkeer naar de fundamenten van het geloof. Het verwijst tevens naar de periode waarin er nog eenheid bestond onder alle christenen.

Het materiaal voor de gebedsweek is sinds deze week in vijf talen beschikbaar, op de website van de Wereldraad van Kerken.

(Kerknet)

Naar de brochures met het werkmateriaal van de gebedsweek

Lezing uit het boek Nehemia 8,2-4.5-6.8-10.

Esdras, de priester, legde dus de gemeente de Wet voor: aan mannen en vrouwen, aan allen, die ze maar konden verstaan. Het was de eerste dag der zevende maand.
En terwijl hij van de vroege morgen tot de middag op het plein voor de Waterpoort aan het voorlezen bleef aan mannen en vrouwen, aan allen, die het maar konden verstaan, bleef ook het volk een en al oor voor het boek van de Wet.
Esdras, de schriftgeleerde, had een houten verhoging beklommen, die voor deze gelegenheid was opgeslagen. Rechts van hem stonden Mattitja, Sjéma, Anaja, Azarja, Oeri-ja, Chilki-ja en Maäseja; links Pedaja, Misjaël, Malki-ja, Chasjoem, Chasjbaddána, Zekarja en Mesjoellam.
Toen Esdras dus het boek opende, konden allen het zien, omdat hij boven heel de menigte uitstak. Zodra hij het opende, stond heel de menigte op.
Esdras ving aan, met Jahweh te loven, den groten God; en heel het volk antwoordde: Amen, Amen! Ze staken de handen omhoog, wierpen zich op de knieën en aanbaden Jahweh, het gelaat tegen de grond.
Ze lazen duidelijk voor uit het boek van Gods Wet, en voegden er de verklaring aan toe zodat men ook begreep, wat er werd voorgelezen.
Toen sprak Nehemias, de landvoogd, met Esdras, den priester en schriftgeleerde, en de levieten, die het volk hadden onderricht, tot heel het volk: Deze dag is heilig voor Jahweh, uw God; gij moogt dus niet treuren en wenen! Want al het volk was begonnen te schreien, toen het de geboden der Wet had gehoord.
En hij ging voort: Gaat lekkere spijzen eten en zoete dranken drinken, en stuurt geschenken rond aan hen, die niets hebben. Want deze dag is heilig voor onzen Heer. Weest dus niet treurig; want de vreugde in Jahweh is uw kracht!

Psalmen 19,8.9.10.15.
Jahweh’s wet is volmaakt: een verkwikking der ziel; Jahweh’s gebod betrouwbaar: een wijsheid voor eenvoudigen;
Jahweh’s bevelen rechtvaardig: een vreugd voor het hart; Jahweh’s voorschrift onberispelijk: een licht voor de ogen;
Jahweh’s woord zonder smet: voor eeuwig bestendig; Jahweh’s oordelen waarheid: alle rechtvaardig!
Dan zal het woord van mijn mond U behagen, Met het gepeins van mijn hart, o Jahweh, mijn Rots en Redder!

Lezing uit de 1e brief van de apostel Paulus aan de Corinthiërs 12,12-30.
Want zoals het lichaam één is, ofschoon het veel leden heeft, en van de andere kant al de leden van het lichaam, hoe talrijk ook, één lichaam vormen, zo ook Christus.
Allen toch, Joden of heidenen, slaven of vrijen, allen zijn we in één Geest tot één lichaam gedoopt, en allen zijn we met één Geest gedrenkt.
Want ook het lichaam bestaat niet uit één lid, maar uit meerdere leden.
Al zei de voet: omdat ik geen hand ben, behoor ik niet tot het lichaam; toch behoort hij tot het lichaam.
En al zei het oor: omdat ik geen oog ben, behoor ik niet tot het lichaam; toch behoort het tot het lichaam.
Zo het lichaam één en al oog was, waar bleef het gehoor; was het één en al gehoor, waar bleef dan de reuk?
Maar in werkelijkheid heeft God de leden, elk in het bijzonder, een plaats in het lichaam gegeven, zoals het Hem heeft behaagd.
En van de andere kant, zo alle nu eens één lid vormden, waar bleef dan het lichaam?
Maar in werkelijkheid zijn er veel leden, doch slechts één lichaam.
Het oog kan niet tot de hand zeggen: Ik heb u niet nodig; het hoofd niet tot de voeten: Ik heb u niet nodig.
Integendeel, juist de schijnbaar zwakkere leden van het lichaam zijn het meest noodzakelijk;
wat ons in het lichaam minder edel toeschijnt, bekleden we met meer luister; en juist onze oneerbare ledematen ontvangen groter kiesheid;
onze eerbare leden hebben dat niet nodig. Ja, God heeft het lichaam zó samengesteld, dat Hij groter eer gaf aan wat misdeeld is,
opdat er in het lichaam geen tweedracht zou heersen, maar de leden gelijke zorg voor elkaar zouden dragen.
En wanneer één lid lijdt, lijden alle leden mee; komt één lid in aanzien, alle leden delen in zijn vreugde.
Welnu, gij zijt het lichaam van Christus, en ieder in het bijzonder zijn leden.
En in de Kerk heeft God den één aangesteld tot apostel, een ander tot profeet, een derde tot leraar; dan komen de wonderen, dan de gaven der genezing, hulpbetoon, bestuur, de veelheid van talen.
Zijn allen soms apostelen? Allen profeten? Allen leraars?
Hebben allen de wondermacht, allen de gaven der genezing? Spreken allen in talen, vertolken allen?

Heilig Evangelie van Jezus Christus volgens Lucas 1,1-4.4,14-21.
Daar reeds velen ondernomen hebben, een verhaal samen te stellen van de gebeurtenissen, die onder ons zijn geschied,
en zoals ze ons door de eerste ooggetuigen en bedienaars van het Woord zijn overgeleverd,
kwam het ook mij wenselijk voor, beste Teófilus, na alles, van de aanvang af, nauwkeurig te hebben onderzocht, het ordelijk voor u te beschrijven,
om u de waarachtigheid te doen zien van de leer, waarin ge onderwezen zijt.
Toen keerde Jesus in de kracht van den Geest naar Galilea terug. En zijn faam drong heel de omtrek door.
Hij gaf onderricht in hun synagogen, en werd door allen geëerd.
Zo kwam Hij ook te Názaret, waar Hij was groot gebracht, en ging naar gewoonte op de sabbat naar de synagoge. Toen Hij opstond, om de voorlezing te houden,
reikte men Hem het boek van den profeet Isaias over. Hij rolde het boek open, en trof de plaats, waar geschreven staat:
De Geest des Heren rust op Mij; Want Hij heeft Mij gezalfd, Om aan armen de blijde boodschap te brengen.
Hij heeft Mij gezonden, Om aan gevangenen verlossing, Aan blinden genezing te verkondigen; Om verdrukten in vrijheid te stellen, Om aan te kondigen het genadejaar van den Heer.
Toen rolde Hij het boek dicht, gaf het aan den beambte terug, en zette Zich neer. Aller ogen waren in de synagoge op Hem gevestigd.
Nu ving Hij aan, en sprak tot hen: Heden is het Schriftwoord, dat gij gehoord hebt, vervuld.

'OECUMENE IS WERK VAN LANGE ADEM'

ANTWERPEN (KerkNet) – Oecumene is een werk van lange adem, te vergelijken met het vertrek van een vliegtuig. Bij aanvang is er een sterke start, maar daarna stabiliseert het zich en lijkt er nauwelijks nog vooruitgang. Oecumene is een oefening in continuïteit.

Mgr. Bonny, tijdens de oecumene-avond in het Theologisch Pastoraal Centrum in Antwerpen

Bron: KerkNet

Dat zei mgr. Johan Bonny dinsdagavond, tijdens een druk bijgewoonde oecumene-avond van de Antwerpse Raad van Kerken (A.R.K) en CCV Antwerpen, ter gelegenheid van de Gebedsweek voor de Eenheid van de Christenen.

De bisschop van Antwerpen en referent voor de dialoog met de andere Kerken was van 1997 tot zijn bisschopswijding in 2009 staflid van de Pauselijke Raad voor de Bevordering van de Eenheid van de Christenen. Daar werkte hij nauw samen met kardinaal Walter Kasper. De schijnbare stilstand van de oecumene heeft ook te maken met de structuur van de dialoog.

“Onderwerpen waarover men het eens is, kwamen eerst aan bod. In een volgende fase verloopt de dialoog veel moeizamer.”

Mgr. Bonny

Bron: KerkNet

Broze balans

“Er is nog maar enkele decennia een echte oecumenische dialoog wat betreft de scheidingen die teruggaan tot 1.500 jaar. Oecumene is een werk van lange adem, maar het proces is onomkeerbaar.“

Stuwende motor zijn de Pauselijke Raad voor de Eenheid van de Christenen en de Wereldraad van Kerken. Toch is mgr. Bonny niet gewonnen voor daadwerkelijk lidmaatschap van de katholieke Kerk van de Wereldraad van Kerken.

“De Wereldraad kent een broze balans en heeft al enkele crisissen achter de rug. Lidmaatschap van de katholieke Kerk dreigt voor onevenwicht te zorgen. Protestantse Kerken zouden geminoriseerd worden, in een huis dat zij zelf hebben opgericht en waarvoor zij grotendeels de kosten dragen.”

Cultuuromslag

Mgr. Bonny maakte dinsdagavond een stand van zaken op van de dialoog met de verschillende christelijke Kerken. Hij gelooft niet dat de oprichting van een personeel ordinariaat voor anglicanen een massale overstap bewerkstelligt.

“Dit ordinariaat richt zich tot de groep anglo-catholics die al langer naar Rome lonken. Mogelijk komen 100.000 anglicanen over. Maar ik geloof niet dat 400.000 anglicanen de overstap maken.”

Mgr. Bonny zei nog dat de grote aandacht voor de interreligieuze dialoog soms ten koste gaat van de dialoog met de christelijke kerken.

“In het centrum van het debat staan ethische dossiers betreffende rechtvaardigheid en vrede, maar evenzeer inzake kwesties als abortus of euthanasie. Hier voltrekt zich een cultuuromslag. Kort na het Tweede Vaticaans Concilie was nauwelijks denkbaar dat dergelijke ethische kwesties de christelijke Kerken zouden verdelen.”

(Kerknet)

GEBEDSWEEK VOOR DE EENHEID VAN DE CHRISTENEN

BRUSSEL (KerkNet/WCC) – Van 18 tot 25 januari heeft de jaarlijkse gebedsweek voor de eenheid van de christenen plaats. De week vindt jaarlijks plaats, maar ze heeft dit jaar toch een speciale betekenis omdat ze samenvalt met de honderdste verjaardag van de Wereldzendingsconferentie die in 1910 in het Schotse Edinburgh plaatsvond. Die conferentie wordt algemeen beschouwd als het startschot voor de moderne oecumenische beweging.

Sinds het Tweede Vaticaanse Concilie heeft de oecumene een belangrijke impuls gekregen. Dat resulteerde onder meer in de sterke toenadering tussen de Pauselijke Raad voor de Christelijke Eenheid en de Commissie Geloof en Kerkorde van de Wereldraad van Kerken, het overkoepelend overlegorgaan van de orthodoxe, protestantse, anglicaanse en oud-katholieke Kerk. Beiden coördineren de gebedsweek, waarvan de teksten naar aanleiding van deze honderdste verjaardag door de Schotse Kerken werden uitgewerkt.

Ondanks de geboekte vooruitgang is de weg nog lang. Vaticanwatchers prijzen de geboekte vooruitgang met de orthodoxe Kerken onder paus Benedictus, maar in de relaties met de protestantse Kerken lijkt er sinds het historische akkoord over de rechtvaardigingsleer van Luther weinig beweging te zitten. Door de interne verdeeldheid binnen de anglicaanse Kerk lijkt er ook een stilstand te zijn in de anglicaans-katholieke relaties. Dat toenadering ook bij de achterban niet altijd op gejuich onthaald worden kon paus Benedictus XVI zelf ervaren toen hij de breuk met de traditionalisten van het Priesterbroederschap Pius X, het belangrijkste schisma van de moderne geschiedenis, probeerde te lijmen. Gelukkig zijn er ook de ontelbare moedige pogingen van christenen aan de basis om samen gemeenschap te vormen en een te zijn rond de verrezen Heer. Steeds vaker worden kerkgebouwen gemeenschappelijk gebruikt door verschillende christelijke gemeenschappen. De Gebedsweek van de eenheid van de christenen is vooral een stimulans om de vele concrete inspanningen voor verzoening aan de basis voort te zetten.

(Kerknet)

Meer info over de Gebedsweek