BRUSSEL (KerkNet/Kerk & leven) – De van oorsprong Belgische Congregatie van het Onbevlekt Hart van Maria, beter bekend onder de naam ‘Scheut’, viert zijn 150ste verjaardag. De congregatie telt vandaag 23 nationaliteiten en is actief in tientallen landen. Ons land telt nog iets meer dan tweehonderd scheutisten. De meerderheid daarvan is op rust.

De congregatie werd 1862 gesticht door Theofiel Verbist, die met enkele Belgische priesters in China een weeshuis wilde stichten. Kardinaal Sterckx, de toenmalige aartsbisschop van Mechelen, verleende zijn steun en er kwam een religieuze Congregatie van Belgische priesters die zich wijden aan de missie in China. In 1863 vestigden de eerste leden zich in Scheut, een wijk van Anderlecht. 

BRUSSEL (KerkNet/Zenit) – Paus Benedictus XVI zal de jongeren tijdens de slotwake van de Wereldjongerendagen (WJD) in Madrid toewijden aan het Heilig Hart van Jezus. Dat melden de WJD-organisatoren. Op die manier wordt opnieuw aangeknoopt met de spiritualiteit van de devotie tot het Heilig of Allerheiligste Hart van Jezus, waarin persoonlijke vroomheid hand in hand gaat met sociale actie.

BRUSSEL (KerkNet/Fides) – De vele buitenlandse priesters en vrouwelijke religieuzen van zestien congregaties in de apostolische vicariaten van Tripoli en Bengazi willen het land niet verlaten, ondanks de moeilijke omstandigheden en het geweld. Zij zijn vastbesloten de 100.000 katholieken gelovigen, evenals de beproefde Libische bevolking te blijven bijstaan. 

BRUSSEL (KerkNet) – In aanwezigheid van aartsbisschop Andre-Joseph Léonard werd in Mechelen de diocesane fase van het proces van zaligverklaring geopend voor Moeder Martha Vandenputte, stichteres van de zusters passionisten van Tienen. De Italiaanse passionist Giovanni Zubiani is aangesteld als postulator en Hilde Rummens, medewerkster van de passionisten van Tienen en gespecialiseerd in de geschiedenis van de congregatie, als vice-postulator. 

ROME (KerkNet/VIS) – Paus Benedictus XVI heeft vanmorgen tijdens een gewoon consistorie in Rome de heiligverklaring van een Italiaanse aartsbisschop en priester en een Spaans (-Mexicaanse) religieuze goedgekeurd. Hun heiligverklaring vindt op 23 oktober in Rome plaats. 

ROME (KerkNet/VIS) – Paus Benedictus XVI roept op maandag 21 februari a.s. een consistorie samen voor de erkenning van de heiligverklaring van drie nieuwe heiligen, die allen een religieuze congregatie gesticht hebben. 

ROME (KerkNet/VIS/RadVat) – Paus Benedictus XVI overlegde vandaag met de voorzitters van de congregaties en pauselijke raden. Zo’n ontmoeting is zeer uitzonderlijk. Volgende week vrijdag ontmoet Benedictus XVI ook al meer dan 150 kardinalen uit de hele wereld, onder wie kardinaal Danneels, naar aanleiding van het consistorie in Rome.

HILVERSUM (KatholiekNederland) – Bisschop Ad van Luyn van Rotterdam was in de jaren zeventig als hoogste bestuurder van de Nederlandse salesianen op de hoogte van het seksueel misbruik binnen zijn congregatie.

Dat zei hij vrijdagmorgen op vragen van ‘NRC Handelsblad’ en de Wereldomroep. De bisschop zegt ook de nodige maatregelen te hebben genomen.

Het secretariaat van de Nederlandse kerkprovincie verduidelijkt: “Bisschop van Luyn droeg in de jaren 1960 geen bestuursverantwoordelijkheid, ook niet als provinciaal secretaris. Dit neemt niet weg dat de bisschop het onderzoek naar misbruikzaken in het salesiaanse internaat volledig steunt en alle medewerking hieraan zal verlenen, met name ook wat betreft het functioneren van de verschillende besturen en hun optreden in deze dossiers”.

Van Luyn werd in 1969 viceprovinciaal van de Nederlandse provincie der salesianen. Van 1975 tot 1981 was hij provinciaal overste. Momenteel is hij voorzitter van de Nederlandse bisschoppenconferentie. Eind februari kondigde hij een grootschalig onderzoek aan naar misbruik in de Nederlandse katholieke Kerk. Hij onthoudt zich voorlopig van verdere commentaar en wacht op de resultaten van de commissie Deetman.

(Kerknet)

RELIGIEUZE CONGREGATIES MOETEN ALMAAR VAKER HUIZEN SLUITEN

ANTWERPEN (KERK & leven) – Op de regionale bladzijden van de kranten en de streekbladen stoot je er geregeld op: religieuzen die afscheid nemen van de plaatselijke gemeenschap. De cijfers liegen er niet om: in tien jaar tijd sloot bij de mannelijke religieuzen een op de vier huizen de deuren, bij de vrouwelijke religieuzen is dat zelfs drie op de tien. Dat blijkt uit het dossier dat het weekblad KERK & leven deze week publiceert. Het blad buigt zich tegelijk over de vraag wat dat voor katholiek Vlaanderen’ betekent.

In het Nederlandstalige landsgedeelte daalt het aantal kloosterlingen gestaag. Van 2.754 mannen en 9.515 vrouwen in 2005 naar respectievelijk 2.355 en 7.741 in 2009.

Congregaties overleven, maar het aantal huizen slinkt. Van de 46 mannelijke congregaties in 2000 zijn er in 2009 nog 41 aanwezig in onze contreien. Het aantal huizen daalde weliswaar van 302 naar 228. Bij de vrouwelijke religieuzen verdwenen in de tien jaar tijd vier congregaties uit Vlaanderen (van 224 naar 220). De daling van het aantal huizen is echter sterker, van 1.349 in 2000 naar 955 in 2009.

Opmerkelijk is dat Brussel het meeste lijdt onder de sluiting van Nederlandstalige huizen. Een huis op de drie bij de mannelijke, en zelfs twee op de drie bij de vrouwelijke religieuzen, sloten in onze hoofdstad in tien jaar tijd de deuren.

Zusters, broeders, paters. Onmiskenbaar gaven ze ‘katholiek Vlaanderen’ kleur. In ontelbare dorpen, gemeenten en steden droegen ze zorg voor zieken, bouwden ze scholen en timmerden ze aan sociale voorzieningen.

„Een huis sluiten valt altijd zwaar”, vertelt Lutgardis Craeynest aan KERK & leven. Ze is zuster van Don Bosco, voorzitster van de Unie van de Religieuzen van Vlaanderen en van de Europese hogere oversten. Toch zien de religieuzen volgens haar de toekomst vertrouwensvol tegemoet.

„Onze aanwezigheid deed veel bewegen. We oriënteren ons in onze inzet op Christus. Ik meen dat we velen aanzetten tot het zoeken naar het zinvolle, naar God. Die zoektocht stopt niet met ons vertrek.”

„Het slinkende aantal religieuzen geeft ons een beetje het gevoel van paaszaterdag”, besluit zuster Lutgardis. „Doorheen de pijn van het afscheid nemen, kijken we hoopvol uit naar iets nieuws, zonder te weten wat het wordt. Maar we merkten het vaak: waar noden zijn, nemen mensen het voor elkaar op. Daarin geloven we rotsvast.”

(Kerknet)

BELGISCHE KERK NEEMT AFSCHEID VAN EEN MONUMENT

“Danneels zal als een van de zeer grote kerkleiders van ons land herinnerd worden”

BRUSSEL (KerkNet) – Na dertig jaar neemt kardinaal Danneels dit weekend afscheid als aartsbisschop van Mechelen-Brussel. Tijdens die periode ontpopte hij zich tot verzoeningsfiguur. Ook in de wereldkerk speelde hij een vooraanstaande rol, in het bijzonder in 1985 als relator tijdens de bijzondere bisschoppensynode naar aanleiding van de twintigste verjaardag van Vaticanum II. Kanunnik Wilfried Brieven, gewezen privésecretaris van de aartsbisschop:

“Hij speelde een fundamentele rol tijdens de voorbereiding en schreef met kardinaal Kasper, op dat moment een veelbelovend theoloog, het slotdocument. Zo stelde hij de erfenis van het Tweede Vaticaans Concilie veilig. Wij mogen ook zijn talrijke tussenkomsten tijdens de verschillende synoden niet vergeten en hij was lid van verschillende congregaties, waaronder de Congregatie voor de Geloofsleer. In de Congregatie voor het Onderwijs wierp hij zich op als verdediger van de katholieke universiteiten in ons land.”

Verzoener

Volgens kanunnik Wilfried Brieven was het een enorm voorrecht om zowel met kardinaal Suenens als zijn opvolger kardinaal Danneels samen te werken.

“Beiden werden gedreven door een zeer grote liefde voor de Kerk. Maar hun karakter verschilde sterk en zij leefden in een verschillende tijd. Kardinaal Danneels vervulde een belangrijke rol bij de positionering van de katholieke Kerk in ons land in de postconciliaire periode. Vanaf het begin speelde hij een vooraanstaande rol in de bisschoppenconferentie. Vele jaarthema’s en documenten dragen zijn stempel en als verzoener voorkwam hij verdeeldheid in de Kerk. Zijn gezag bij de bisschoppen is bijzonder groot. In ethische kwesties nam hij een duidelijk standpunt in, maar steeds met begrip voor de wetgever en andere visies. Hij schuwde de dialoog met vrijzinnigen en andersdenkenden niet. Dat blijkt uit het wederzijds respect en de grote waardering.“

Actie en gebed gingen hand in hand

Kardinaal Danneels werd meermaals genoemd als opvolger van Joannes-Paulus II. “Zelf nam hij dat niet al te ernstig”, verzekert Wilfried Brieven.

”Het is normaal dat er namen naar voren worden geschoven en dat hij daarbij genoemd werd, gezien zijn capaciteiten en uitstraling.”

Actie en gebed gingen bij de aartsbisschop van Mechelen en Brussel hand in hand.

“Hij bouwde zijn episcopaat uit vanuit het gebed. Hij is zeer contemplatief en leidde vanuit die inspiratie de bisschoppenconferentie in een zeer complex land. Hij zal als een van de zeer grote kerkleiders van ons land herinnerd worden. Vrijmoedig bleef hij zeggen wat moest veranderen, maar steeds vanuit een grote liefde voor de Kerk. Hij was bijzonder succesvol in zijn omgang met de media, waar hij zijn boodschap met groot respect voor de tv-, radio en andere persoperatoren overbracht.“

“Kardinaal Danneels bezit tot slot een buitengewone artistieke belangstelling. Hij is een gedegen kenner van muziek en literatuur en hij heeft een grote waardering voor de beeldhouw- en schilderkunst. Hij beschouwt schoonheid als een weg naar God. Volgens hem zal de mens van de 20ste en 21ste eeuw gemakkelijker de weg naar God vinden via de schoonheid, dan via de waarheid en moraliteit.”

Groot hart voor de Kerk

Volgens kanunnik Wilfried Brieven is het moeilijk om kardinaal Danneels te typeren.

“Hij is ongetwijfeld een leider, maar hij wil niet de baas spelen. Hij is zeer intelligent, maar steeds met een hart voor de Kerk en de mensen voor wie hij geestelijk leidsman is. Kardinaal Danneels is steeds een man van de hoop gebleven, ondanks vele problemen en de terugval van het kerkbezoek. In die zin is zijn laatste kerstbrochure zijn geestelijk testament. “

Kardinaal Danneels bezit volgens kanunnik Brieven zonder enige twijfel ook theologische verdiensten.

“Maar toen hij bisschop werd moest hij stoppen met doceren. Ondanks zijn overvolle agenda bleef hij theologisch bij. Dat blijkt uit zijn vele geschriften en conferenties. Maar het heeft hem pijn gedaan dat hij wegens zijn drukke agenda niet beter op de hoogte kon blijven.”

(Kerknet)

Uitvoerige biografie van kardinaal Danneels