MGR. SCHOOYANS VRAAGT TERUGTREDEN VAN MGR. FISICHELLA

BRUSSEL (KerkNet) – De Belgische professor mgr. Michel Schooyans, professor emeritus aan de UCL en lid van de Pauselijke Academie voor het Leven, eist het terugtreden van de voorzitter van de academie, aartsbisschop Fisichella.

Het is heel uitzonderlijk dat in Vaticaanse kringen aangedrongen wordt op het terugtreden van een voorzitter van een raad of een academie. Opmerkelijker nog is dat een landgenoot daarbij het protest leidt. De academie komt van 11 tot 13 februari a.s. voor jaarlijks overleg samen in Rome. Vaticanwatcher Sandro Magister schrijft in zijn wekelijkse column in ‘L’Espresso’ dat de bijeenkomst stormachtig dreigt te worden omdat leden van de academie aandringen op het ontslag van de voorzitter. Volgens de academieleden maakte mgr. Fisichella zich door enkele bijdragen in ‘L’Osservatore Romano’ onmogelijk als voorzitter.

‘Onzorgvuldig pleidooi’

De directe aanleiding voor het protest is een artikel van 15 maart 2009 in ‘L’Osservatore Romano’, waarin de aartsbisschop pleitte voor begrip voor een jonge kindermoeder uit het Braziliaanse Recife, na de abortus van haar tweeling. Aartsbisschop Fisichella publiceerde zijn omstreden artikel na wereldwijde verontwaardiging en kritiek op het pro-lifestandpunt van de paus en in het bijzonder van de plaatselijke bisschop, die de moeder en haar omgeving kort daarvoor bekritiseerde en met excommunicatie dreigde. Mgr. Fisichella schreef dat het meisje eenieders verdediging, hulp en steun verdiende, wegens haar bijzonder jonge leeftijd en broze gezondheidstoestand.

Tegenstrijdige reacties

Daarop volgden volgens Magister bijzonder tegenstrijdige reacties. Het aartsbisdom Olinda en Recife reageerde verontwaardigd op het artikel, waarbij mgr. Fisichella verweten werd dat hij de bisschop en de kerkelijke leer in de steek liet. Op 4 april stuurden 27 van de 46 leden van de Pauselijke Academie voor het Leven een protestbrief aan aartsbisschop Salvatore Fisichella, waarin ze zijn, naar hun oordeel verkeerde voorstelling van het kerkelijke standpunt aanklaagden.

Rechtzetting

Vijf academieleden bundelden de kritiek en overhandigden daarover een dossier aan paus Benedictus XVI. Daarop voelde paus Benedictus XVI zich op juni 2009 gedwongen tot een verklaring, waarin verduidelijkt werd dat het standpunt van de katholieke Kerk ongewijzigd is. Nadat 17 leden van de Pauselijke Academie voor het Leven dreigden met collectief ontslag publiceerde ook ‘L’Osservatore Romano’ een rechtzetting van de Congregatie voor de Geloofsleer. Sandro Magister schrijft dat het ongenoegen binnen de academie bijzonder groot blijft. Academieleden zullen de komende dagen opnieuw het terugtreden van de voorzitter van de Pauselijke Academie eisen, omdat aartsbisschop Salvatore Fisichella zich beriep op “een verkeerd begrepen vorm van medeleven waarmee uiteindelijk alles te rechtvaardigen valt”.

(Kerknet)

Mgr Michel Schooyans, Les pièges de la compassion

ROME HERVAT GESPREKKEN MET PRIESTERBROEDERSCHAP PIUS X

BRUSSEL (KerkNet) – In Rome zijn vandaag de eerste officiële theologische gesprekken gestart tussen delegaties van het traditionalistische Priesterbroederschap Pius X en het Vaticaan.

Volgelingen van de schismatieke aartsbisschop Lefebvre werden in 1988 geëxcommuniceerd, nadat de Franse aartsbisschop zonder toestemming van Rome overging tot de wijding van vier bisschoppen. Paus Joannes-Paulus II publiceerde op 2 juli 1988 (na de excommunicatie) de apostolische brief ‘Ecclesia Dei’ en stelde kort daarna tevens een commissie in met dezelfde naam, om de breuk met de traditionalisten op te heffen. Ook paus Benedictus XVI maakte van de opheffing van het schisma een prioriteit. Ook hij ondervond al snel dat de kwestie bijzonder delicaat is.

Vaticanum II

Belangrijker nog dan het negationisme van de tradionalistische bisschop Richard Williamson, is de weerstand van traditionalisten tegen besluiten van het Tweede Vaticaanse Concilie, in het bijzonder liturgie in de volkstaal en de oecumenische toenadering met andere christelijke Kerken.

In 2007 creëerde paus Benedictus XVI een opening in de dialoog dankzij een Motu proprio over een veralgemeend gebruik van de Latijnse ritus. Op 10 maart 2009 kondigde hij in een brief de opheffing van de excommunicatie van de traditionalistische bisschoppen aan.

Leerstellig gesprek

Volgens pater Federico Lombardi, perswoordvoerder van het Vaticaan, spitsen de gesprekken van vandaag zich toe op leerstellige vragen. De dialoog heeft dan ook niet toevallig plaats in het hoofdkwartier van de Congregatie voor de Geloofsleer in Rome. Wegens het delicate karakter wordt over de inhoud niets bekendgemaakt “totdat de doctrinele vragen zijn opgelost.” Tegelijk beklemtoont pater Lombardi dat het Priesterbroederschap Pius X momenteel geen enkele kerkjuridische status heeft. Priesters van Pius X kunnen al evenmin voorgaan in katholieke kerken.

Mgr. Bernard Fellay, hoofd van het schismatieke priesterbroederschap, hoopt dat Pius X de status krijgt van persoonlijke prelatuur van de paus, naar het voorbeeld van Opus Dei. Maar in een gesprek met het traditionalistische tijdschrift ‘Tradition’ voegt hij eraan toe dat hij niet gelooft dat het schisma met Rome al op korte tijd wordt opgelost Hij herhaalt tevens zijn bezwaren tegen de besluiten van Vaticanum II. Paus Benedictus XVI schreef in zijn brief van maart 2009 dat de aanvaarding daarvan de basis vormt voor elk mogelijk compromis.

(Kerknet)

ZESTIGSTE VERJAARDAG ERKENNING VERSCHIJNINGEN BANNEUX

BRUSSEL (KerkNet) – Op 22 augustus wordt tijdens een internationale eucharistie de zestigste verjaardag gevierd van de erkenning van de Mariaverschijningen van 1933 in het Waalse bedevaartsoord Banneux.

Al in 1935 stelde mgr. Louis-Joseph Kerkhofs, bisschop van Luik, een diocesane onderzoekscommissie samen. Maar al kort daarna werden de werkzaamheden vanuit Rome stilgelegd. Het Heilig Officie – de huidige Congregatie van de Geloofsleer – had gehoord over de verschijningen en gaf kardinaal Van Roey opdracht een canoniek (kerkrechterlijk) onderzoek naar Beauraing en Banneux op te starten. In afwachting werd elke publicatie over de verschijningen verboden.

In 1935 hervatte de diocesane commissie haar onderzoek en in 1937 maakte zij haar bevindingen bekend. Het feit dat mgr. Kerkhofs een duidelijk onderscheid maakte tussen de cultus voor Onze-Lieve-Vrouw en de verschijningen zelf, zoals blijkt uit een brief van 1 maart 1942 aan kardinaal van Roey, bespoedigde ongetwijfeld de erkenning. Datzelfde jaar verleende de bisschop toelating voor de verering van de Maagd der Armen. Op 22 augustus 1949 erkende mgr. Louis-Joseph Kerkhofs tevens de echtheid en het bovennatuurlijke karakter van de verschijningen aan Mariette Beco. De slotbeschouwing van mgr. Kerkhofs in het boek ‘Onze-Lieve-Vrouw van Banneux. Studies en documenten’ verduidelijkt zijn beslissing:

“De feiten en de boodschap van Banneux staan ver boven het bevattingsvermogen van een arm en eenvoudig kind, die de betekenis van bepaalde woorden duidelijk niet begreep.”

Anderzijds stelt de bisschop tevens de spontane bedevaarten, lichamelijke genezingen en geestelijke genade, evenals de ontwikkeling van de eredienst tot de Maagd der Armen tot in Afrika vast.

Aloys Jousten, huidig bisschop van Luik, schrijft naar aanleiding van de zestigste verjaardag van de erkenning van de verschijningen:

“Ikzelf zie er bovenal een erkenning in van de oproep die de Maagd der Armen tot ons richt om ons tot haar Zoon te wenden. De Maagd der Armen moedigt ons aan ons open te stellen voor de werking van de Heilige Geest. Alles in Banneux is eenvoudig, bereikbaar voor iedereen. De armen van hart, van lichaam en van materieel goed vinden er elkaar als broeders en zusters rondom hun Grote Broer, rond eenzelfde Vader, bezield door eenzelfde Geest. Vandaag ondergaat de wereld – net als in 1933 – een economische crisis. Het is mijn wens dat tijdens dit jubileumjaar van de erkenningen, alles in het werk wordt gesteld om de armen – naar lichaam en geest – te onthalen, te erkennen en lief te hebben.”

(Kerknet)