26-06-12

Nieuw document voor roepingenpastoraal

1_0_599407.JPGROME (KerkNet/VIS/RadVat) – Het priesterschap is een geschenk van God, maar het is net als bij de eerste christelijke gemeenschappen ook sterk afhankelijk van een samenhangend christelijk leven in gezinnen, parochies, gemeenschappen en in het leven van priesters zelf. Dat werd gisteren gezegd op de voorstelling van een nieuw document van het Vaticaan over roepingenpastoraal. Kardinaal Zenon Grocholewski, prefect van de Congregatie voor het Katholiek Onderwijs waaronder de seminaries ressorteren, stelde dat de grens tussen priesters en leken vaak vervaagd is, ook al omdat sommige leken priestertaken nastreven. Anderzijds worden priesters met steeds meer wereldlijke verplichtingen geconfronteerd. 

Het 27 bladzijden tellende document maakt een balans op van de roepingen en geeft enkele beschouwingen over roeping en priesterschap. Daarbij wordt ook gepeild naar de oorzaken van het dalende aantal priesterroepingen in traditioneel christelijke landen en is er aandacht voor de marginalisering van priesters in het maatschappelijke leven. Er wordt ook erop gewezen dat ouders in christelijke gezinnen vaak weinig kansen geven aan roepingen om te groeien. Steeds meer mensen beschouwen het priesterschap als een beroep en niet langer als roeping. 

De congregatie looft de inspanningen van de roepingenpastoraal in Europa en Amerika, maar stelt ook vast dat die inspanningen vaak te weinig vrucht dragen. Het document besluit dat de versterking van roepingen een blijvende opdracht is van de Kerk en het onderstreept nog dat gezinnen daarbij een belangrijke rol hebben te vervullen.

De commentaren zijn gesloten.