Maria, ster van de evangelisatie

Wanneer bisschop Gervais een nieuwe kanunnik en kanselier nodig heeft, wordt dat als vanzelfsprekend Bruno die in twintig jaar Reims tot het spirituele centrum van Frankrijk heeft gemaakt. Had Bruno in de toekomst kunnen kijken, dan is het nog maar de vraag of hij ja zou hebben gezegd, want kort na zijn benoeming overlijdt de bisschop. De heilige Geest verliest het van de mammon, want na wat muntengerinkel wordt een zekere Manasse bisschop. De prelaat wandelt nauwelijks met God en dit wordt hem door zijn kanselier op de bisschoppen vergadering van Autun voor de voeten gegooid. De bisschop ontslaat Bruno uit al zijn functies, confisqueert alle gebouwen en protesteert bij de paus. Bruno wacht de zaak niet af en verruilt de wereld voor de stilte van de abdij. Manasse wordt niet lang daarna geëxcommuniceerd en smeert hem naar de Duitse keizer Heinrich IV.

De priesters van Reims willen nu Bruno als bisschop, maar deze wil daar niets van weten. Hij vertrekt naar het Franse Molesme waar Robert abt is. Zijn cisterciënzers leven daar onder de regel van Benedictus. Maar Bruno vindt hier de eenzaamheid niet en vertrekt met zes broeders naar zijn oud leerling Hugo van Châteauneuf, nu bisschop van Grenoble. God had hem in een droom laten weten dat er zeven monniken zouden komen die hij op een plaats in de Alpen, Chartreuse genaamd, moest onderbrengen.

Bruno en zijn leerlingen kunnen hun vreugde nauwelijks de baas als ze op de woeste afgelegen plaats in de Dauphiné aankomen. Op Sint-Jansdag 1084 bouwen de 'woestijnmonniken' een gemeenschappelijke gebedsruimte, waarmee de stichting van de kartuizerorde een feit is.

Bruno hoeft hier nooit meer weg. Maar de voorzienigheid in de persoon van paus Urbanus II denkt daar anders over. Als Eudo van Châtillon heeft hij nog les van Bruno gehad en nu ondervindt hij veel tegenwerking van tegenpaus Guibert van Ravenna en keizer Heinrich IV. Hij smeekt zijn Bruno naar Rome te komen en deze kan 'Petrus' niet weigeren. Urbanus moet echter spoedig vluchten voor de keizer en zijn hordes, maar staat niet toe dat Bruno terugkeert naar Chartreuse. Bruno sticht een nieuwe kluis in het Zuid-Italiaanse La Torre in Calabrië. Urbanus prest Bruno om daar ook maar meteen bisschop te worden, maar de monnik weet hieraan te ontkomen door dit in de voeten van Rangier - een andere oud-leerling - te schuiven.

Zelf trekt hij zich terug in de bossen die hij door zijn vriend graaf Roger gekregen heeft voor zijn kluizen. Hier zal hij blijven tot aan zijn dood op 6 oktober 1101. Hij wordt zo'n zeventig jaar oud. Hoewel op zijn voorspraak menig wonder plaatsvindt, is hij nooit officieel heilig verklaard. Wel staat paus Leo X in 1514 de kartuizers toe zijn feest te vieren. Paus Gregorius zet hem tijdens zijn pontificaat (1621-1623) op de heiligenkalender.

Wellicht heb je al gehoord van de film van Philip Gröning : Into Great Silence. Het is de eerste (enige) film ooit over het leven in La Grande Chartreuse.